Kleine kamers, grote bergen

De Cameron High Lands, daar waren we gebleven. De avond dat we in Tanah Rata waren aangekomen zagen we al dat er veel organisaties waren die verschillende tours aanboden. We hadden toen nog niks gereserveerd, maar wel wat informatie en prijzen gevraagd. De volgende ochtend besloten we toch een tour te gaan doen. Een half-day tour naar verschillende plaatsen in de Cameron High Lands.

We moesten om kwart voor 9 bij het kantoortje van de tour organisatie staan, de tour zou dan om 9 uur beginnen. We hadden wat moeite met opstaan dus haasten we ons erg om nog op tijd te zijn Maar ons werd verteld; ‘’Quarter for nine malaysian time’’. Dat betekend dat de organisator er om 9 uur is en dat de tour een half uur a drie kwartier later begint. Al met al zaten zo rond kwart voor 10 in een landrover op weg naar de eerste stop, een strawberry fram. Zo als de naam al doet vermoeden verbouwen ze hier aardbeien. Heel veel aardbeien. Dit is ook het product waar de High Lands bekend om staan. Na een half uurtje, een verhaaltje over de groei van de plantjes en het bekende wandelingetje door de winkel stapten we weer in de auto. Op naar de Boh thee plantage. Hier staan de High Lands ook bekend om. Als je door de bergen rijd zie je heel veel tea plantages. Na onderweg een paar keer te zijn gestopt voor wat foto’s en uitleg over de blaadjes van de theestruiken kwamen we aan bij de Boh thee fabriek. Boh is een thee merk wat in Azië erg bekend is. Hier kregen we een tour door de fabriek. We zagen hoe de blaadjes werden geplukt (soms nog met de hand!), gemalen, verwarmd en gesorteerd. Daarna was er tijd voor een kop echte Boh thee met eventueel een scone. Veel Engelse invloeden hier omdat de ze hier ook voor het eerst waren en al hun gebruiken hier introduceerden. Hierna gingen we richting de grootste berg in de High Lands (de Gunung Brinchang). Na een ruig ritje op de achter-achter bank van de terreinwagen kwamen we aan op de top van de berg, vergezeld door een paar goeie blauwen plekken door het vaak stoten van hoofden, armen en andere ledematen tijdens de rit. Door dat de High Lands ook aardig high zijn, zo rond de 1500 tot 2000 meter, is het s’ochtends vaak erg mistig in de bergen. Deze mist zijn de wolken die vanuit het lage kust land tegen de bergen op botsen. Nu was dit ook het geval. Maar tussen de wolken door waren er wat heldere momenten waarbij je erg ver kon kijken en mooie foto’s kon maken. Ook op deze top is een stuk regenwoud wat tot een van de oudsten regenwouden ter wereld behoord. Een klein stukje van het woud was ook toegankelijk voor toeristen. Er was een pad gemaakt door een stukje woud. Onze driver, en tegelijkertijd onze gids, liet ons verschillende planten en bomen zien. Onder andere zagen we kaneelbomen, gemberplanten, verschillend medicinale platen en ook insect etende planten. Na het bezoek aan de bergtop en het regenwoud was het vol gas richting de butterfly farm. Voor ons de 2de. Maar het leek erop dat er in deze vlindertuin veel meer en ook veel mooiere vlinders te vinden waren. Ook waren er veel meer andere dieren, zoals duizendpoten, schorpioenen, spinnen, slangen, slakken, padden, leguanen.

De butterfly farm was de laatste officiële stop van de tour. Toch was er nog een stop, eentje die je zelf kon kiezen; een jungle wandeling. In de omgeving van Tanah Rata zijn aardig wat wandelingen, zogenaamde trails. We hadden al gehoord en gelezen dat deze er waren maar we wisten niet precies wat we ons er bij voor moesten stellen. We waren wel benieuwd dus antwoorde we vrolijk ‘’Yes’’ op de vraag of we zo’n trail wilden doen. Na een stukje rijden werden we afgezet in een dorpje midden in de High Lands. ‘’Just walk to the temple and there you will see signs!’’ was de informatie die we meekregen van de driver die snel weer instapte. We bleven een beetje verdwaasd achter. Eerst maar eens wat gegeten en gedronken voordat we naar de tempel liepen. De tempel bleek een hele grote boeddhistische tempel te zijn. Het was allemaal niet zo duidelijk zoals de driver ons had gezegd. Na zeker een half uur zoeken en de weg vragen aan een niet engels pratende monnik vonden we dan eindelijk een bordje. Het bordje wees alleen min of meer de struiken in. Er was niet echt een pad te bekennen. Of was het toch die stukje plat getrapt gras? Ja dat was het en zo was het ook heel de wandeling lang. Het was balanceren op boomwortels en uitglijden over schuine hellingen. Maar wel echt in de jungle. Naar ongeveer 3 uur kwamen we afgebeuld weer uit in de bewoonde wereld. Een
zware maar wel leuke wandeling/trekking.

Na een heerlijke nacht in een kamer van zo’n 2,5m bij 2,5m, een snurkend Maleisiër naast ons en een nogal luidruchtige buurt, waren de volgende dag aardig gebroken. Die dag hebben we niet veel bijzonders gaan dus Lekker gerelaxed, lekker gegeten en dat was het eigenlijk. De volgende morgen hebben de bus gepakt en zijn via Ipoh naar Kuala Kangsar gereden.

We hebben de foto’s op de picasa site gezet. Kijk en klik maar op de link op onze foto’s pagina

5 reacties op “Kleine kamers, grote bergen

  1. Hoi Jop
    Het is iedere keer weer een verrassing wat jullie allemaal meemaken.Prachtige foto s!Die van die vlinder is heel mooi en natuurlijk ook de foto van jullie stoere wandeling…nou ja …wandeling:))))Geniet maar weer verder en ik kijk uit naar het volgende verhaal!Liefs ook van Hans xxx
    Tineke

  2. Wat leuk om te lezen zeg. Jullie zijn wel echt op reis, hé :D, met alle ups en downs.Als luka weer terug is uit Parijs zal ik de foto’s gaan bekijken, want dat lukt me denk ik niet alleen, daar ben ik nog teveel digibeet voor. De sneeuw is hier totaal verdwenen, en de temperatuur is meteen gestegen. Het is net alsof het hier nu herfst is, met de wind die rond het huis loeit en de regen die alle sporen van de winter wegspoelt. Vandaag is het echter een mooie droge dag. Groetjes en geniet ervan :D

  3. Ja inderdaad niet echt een zondags wandelingetje langs de rotte. Uhm spreken wij al wat maleisisch, nee. Tis toch wel een moeilijke taal. Maar iedereen hier spreekt best wel goed engels dus dat is geen probleem =D

  4. zo, straf tourtje in de jungle!, is weer eens wat anders dan de gele paaltjes van Natuurmonumenten. ;-)
    Spreken jullie by the way al wat Maleisisch?

Reacties zijn gesloten.