Boten, bussen en motors

Mijn locatie .

Tijdens onze tussenstop van 10 uur op het vliegveld van Guangzhou hebben we de tijd gevonden om nog een verslagje te typen. Ten minste het beginnetje…

Vanuit Phnom Penh hadden we een 3 daagse toer naar Ho Chi Minh City geboekt. Onderweg zouden we nog overnachten in Chau Doc en Can To. Chau Doc ligt de Mekong delta en niet ver van grens met Cambodja. We vertrokken vanuit Phnom Penh met een minivan om later over te stappen op een ‘’slowboat’’. Met deze boot zijn we toen via de Mekong de grens met Vietnam over gegaan. In Vietnam hebben we nog een paar uur over wat zijrivieren van de Mekong gevaren en veel van het lokale plattelands-en rivierleven gezien. ‘s Middags kwamen we aan in Chau Doc. Nadat we waren ingecheckt in onze superluxe aircon kamer, zijn we de lokale markt gaan verkennen. Op de markt werden we erg veel aangestaard door de ‘locals’. Het was blijkbaar zeldzaam dat er van deze lange blanke slungels over de markt liepen. ‘s Avonds weer lekker langs de weg gegeten en vroeg naar bed gegaan. Met zonsopgang zaten we de volgende morgen al op de boot op weg naar de floatinghouses en de fishfarms. Deze mensen leven op het water. Alles draait ook om de rivier waar ze op leven. De volgende stop was de Cham village. De Cham zijn een heel klein volkje die vooral in de Mekong delta leven. Het zijn Aziatische mensen die in de Islam geloven. Alleen hebben ze andere regels dan de gewone Islam. Zo is bijvoorbeeld de vrouw de baas in huis en moet de vrouw ook de man ten huwelijk vragen. Ze wonen langs de Mekong in huizen die op meters hoge palen staan. Dit is ook wel nodig want al de Mekong buiten zijn oevers treed kan het water heel hoog komen te staan. Afgelopen jaar was dat ruim 2 meter. ‘s Middags kwamen we na een busritje aan in Can To. Daar hadden we een vrije middag. We zijn toen even naar het nationale museum geweest. Opvallend hier was dat alles nogal vanuit een ander oogpunt wordt bekeken dan dat we in westerse landen doen. Deze avond doken we ook weer vroeg de veren in, er stond ons weer een vroege ochtend te wachten. De volgende ochtend stapten we weer in een bootje en voeren we richting de floating market van Can To. Hier verkopen alle mensen die groente en/of fruit verbouwen hun producten aan de gewone bevolking. De handel vindt zich helemaal op het water plaats. Het volgende wat op ons programma stond was een rijstnoedelfabriek . Daar worden de rijstnoedels die in de Phó gaan met de hand gemaakt. Vervolgens zijn we nog naar een rijstfabriek geweest en naar een Vietnamese groente– en fruitkwekerij. Na dit alles gezien te hebben keerde we terug met de boot en pakten we de bus naar Saigon of te wel Ho Chi Minh City.

In Saigon vonden we al snel een schoon en goedkoop guesthouse midden in het backpackerscentrum. We zijn nog even de stad in geweest en hebben we de grote markt van Saigon, die net begon te sluiten, nog bezocht. Onderweg verbaasden we ons over het drukke verkeer en over de enorme hoeveelheden scootertjes die ons voorbij raasden. Het schijnt dat er van de 6 miljoen mensen die in Saigon leven, er meer dan 4 miljoen een scooter hebben. Verder hebben we die avond en de volgende dag niet heel veel gedaan. We waren vooral erg moe van het vroege opstaan met de tour. Na lekker een dag niks gedaan te hebben moest de volgende dag wel een actieve worden. Als eerste bezochten we het Independence Palace bezocht. Dit de is de plek waar de tanks de muur doorbraken en waar de Noord-Vietnamese soldaat de Vietnamese vlag plantte. We kregen een gratis tour door het museum. Het ‘’War Remenmants Museum’’ was het de volgende stop op ons programma. Hier werden we geconfronteerd met alle gruwelijkheden die tijdens de oorlog zijn gebeurd. Talloze foto’s van misvormde en gehandicapte slachtoffers lieten zien dat het gebruik van de chemicaliën nog steeds generaties na generaties slachtoffers maken. De rest van de dag viel letterlijk in het water omdat de een tropische storm besloot om al het water van de zuid-chineese zee over ons heen te gooien.
We besloten om een busticket naar Dalat te kopen voor de volgende. Eigenlijk hadden we nog wel wat langer in Saigon willen blijven, maar omdat nog maar iets meer dan 2 weken te gaan hadden voordat we vanuit Hanoi naar Los Angeles zouden vliegen, leek het ons verstandig om onze biezen te pakken. Met nog half natte kleren vertrokken we de volgende ochtend naar Dalat.

Dalat is een stadje in de bergen, wat verder land inwaarts. Het is een leuk stadje en er is veel te zien in de omgeving. Hét ding om te doen in Dalat is een Easy Rider tour. Dan ga je bij een motorrijder achterop, en stop je bij allerlei bezienswaardigheden in de omgeving. Wij waren ook wel geïnteresseerd in zo’n tour. We twijfelden nog even tussen een 3 daagse tour naar Nha Trang of een dagtour door de omgeving van Dalat. Na wat wikken en wegen besloten voor de dagtour te gaan, en de dag daarna per bus naar Nha Trang te rijden. De Easy Rider tour was geweldig! Onze riders waren erg aardig en wisten veel te vertellen over de dingen die we zagen en bezochten. Daarnaast was het super lekker weer en was het op en top genieten achter op de motor. Dezelfde avond hebben we lekker pizza gegeten om Jops verjaardag te vieren.

De volgende ochtend waren we door de wekker heen geslapen en werden wakker gemaakt door de receptioniste. Vervolgens vertelde ze ons dat onze bus naar Nha Trang voor de deur stond te wachten. Binnen recordtijd schoten we onze kleren aan en sprongen we de bus in. Na een paar uurtjes in de bus was het landschap veranderd van bergen naar duinen en zee. Toen we door het stadje liepen nadat we waren in gechecked in het hotel viel ons op dat er heel veel Russisch sprekende mensen rondliepen. We kwamen er achter dat Nha Trang een van de favoriete strandvakantie bestemmingen is voor de russen. Naast het strand heft Nha Trang niet echt veel te bieden. De enige volle dag dat we er waren hebben we in een strandtent zitten wifi’en, vliegtickets zitten boeken voor in de VS en gewoon even relaxen. Dezelfde avond besloten we heel efficiënt s ’nachts te reizen. Om 7 uur stapten we in de hele comfortabele (kuch, kuch) nachtbus waar we slapend (kuch, kuch) naar Hoi An werden gereden.